Εκφοβισμος1

ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ

 

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1978 στη Νορβηγία και εννέα χρόνια μετά το 1987 εμφανίζεται ο όρος bullying σε πολλά επιστημονικά περιοδικά.

Στο φαινόμενο αυτό εμπλέκονται πολλά μέρη:

  • Το παιδί που εκφοβίζεται

  • Το παιδί ή ομάδα παιδιών που εκφοβίζει.

  • Οι παρατηρητές – παρατηρήτριες του φαινομένου.

  • Οι εκπαιδευτικοί.

  • Οι γονείς.

Σύμφωνα με τον Olweus η σχολική βία και ο σχολικός εκφοβισμός παρατηρείται όταν ένα παιδί εκτίθεται κατά επανάληψη και σε διάρκεια χρόνου, σε αρνητικές πράξεις (ένα άτομο προκαλεί εσκεμμένη βλάβη ή συναισθηματική δυσκολία σε άλλο άτομο, μέσω σωματικής επαφής, λεκτικώς ή με άλλους τρόπους), από ένα ή περισσότερα άτομα.

Οι μορφές σχολικού εκφοβισμού περιλαμβάνουν:

  • Άσκηση φυσικής βίας, χτυπήματα, σπρωξίματα.

  • Εσκεμμένο ή συχνό αποκλεισμό μαθητών από κοινωνικές δραστηριότητες, κοινωνική απομόνωση ή αποκλεισμό.

  • Σεξουαλική Παρενόχληση.

  • Χρησιμοποίηση υβριστικών ή περιπαικτικών εκφράσεων, πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία.

  • Απειλές και εκβιασμό.

  • Υβριστικές εκφράσεις για τη φυλή, εθνικότητα, θρησκεία, σεξουαλικότητα, αναπηρία.

  • Κλοπές η ζημιές στα προσωπικά αντικείμενα του θύματος.

  • Επιδιωκόμενη απομάκρυνση των φίλων.

  • Ηλεκτρονικό bullying – cyberbullying μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων, σε ιστοχώρους όπου εμφανίζεται μεγάλος αριθμός εφήβων.